27 Eylül 2018

Kürkçü Dükkanına Dönüş


Ben yine buralara döndüm galiba. He beni ne motive etti derseniz Güneş'in yeni çoklu yazarlı bloğu diyebilirim. :) Şuradan bakabilirsiniz. http://depolari-bosaltiyoruz.blogspot.com/
Bir ara artık wordpress'te yazacağım demiştim ama ara yüzünü sevemiyorum bir türlü oranın. Bana nedense ciddi bir şey yapıyormuş yazdığım şeyler öyle üstün körü şeyler olamazmış kasılması yaşatıyor. Bir de içimden gelerek bir şey ummadan yazmayı çok özlediğimi fark ettim. Ne zamandır neden yazmıyorum inanın bilmiyorum. Oysa ki yazmak benim en sevdiğim şeylerden biriydi eskiden. Çok akıcı ya da çok edebi yazdığımı falan da iddia etmiyorum ama yazarak kendimi ifade etmeyi, blogda sizlere bir şeyler önermeyi ya da sadece gündelik işlerimden bahsetmeyi çok severdim. Hala da seviyorumdur belki bilmiyorum aylar oldu çünkü. :) 
Depoları boşaltıyoruz düşüncesi benim için güzel bir başlangıç olabilir diye düşündüm ben de. Özüme dönmeyi hissettiğim ve bir miktar kaybolduğum şu günlerde benim kürkçü dükkanım can bloğum imdadıma yetişti galiba. Ben yazmayı neden bıraktım?! Bunu düşününce şu an ilk aklıma gelen şu oldu: her şeyden bir beklenti içine girmek-kusursuzu aramak! Sosyal medya yine suçlu olacak ama öyle. İnstagramdan,  bloglardan ya da youtube üzerinden para kazanma hadisesi kafamı çok karıştırdı. Sadece o da değil bu hobisini işe dökmek, sevdiği şeyden para kazanmak hikayesi.(Hepimizin hayali belki de.) Bu nedenle bende böyle yazı konusunda acaba öyle bir ihtimal doğabilir mi kaygısı oluştu evet kaygı diyorum çünkü bu beni hedef belirleme ve o konsepte uygun yazı yazma konularında inanılmaz engelledi. Günlük şeylerimi kim ne yapabilir ki daha profesyonel bir şeyler bulmalıyım dedim ve benim canım hobim bir anda zorunluluk haline dönüşüverdi benim için. Oysa niye öyle bir beklentiye girdim ki sadece sevdiğim için bir şeyler paylaştığım ve bana özel bir yer olarak kalmaya devam etse olmaz mıydı? Neyse o kafadan kurtuldum en azından he ileride hayatımda başka şeyler olur hakikaten sevdiğim bir şey işim haline dönüşür o ayrı. Ama bunun hayatın doğal akışı içinde olmasını isterim ki kendimi bu anlamda germeme gerek olmamalı.
Son 1 saattir bloggerda kaçırdığım yazıları okuyorum. Burayı da bir elden geçirmek gerekiyor kimler var kimler gitmiş benim gibi hiç bilmiyorum.

Bende ne var ne yok derseniz iş konuları hala aynı, evlilik mükemmel, kedilerle başım dertte evde 2, bahçemizde 3 kedi var baktığımız bunun dışında bir de sahiplendirmeye çalıştığımız bir yavru kediş var, tekrar eğitim hayatına dönmeye karar verdim bu arada ve açıköğretim'den fotoğrafçılık bölümüne kaydoldum daha yepyeni, bunların dışında instagram'dan takip edenler bilir 21 gün şekersiz beslendim arada ufak tefek kaçamaklar oldu ama başardım ve 1 kilo verdim ve ilk kez iradeli bir şekilde bir hedefi yarıda bırakmadan bitirebildim galiba. :) Özetle bende durumlar bu. 
Burayı çok özledim, umarım tekrar kaybolmam ehehe belki burada yazılarımı hala takip edenler olduğunu görürsem motive olabilirmişim gibi geldi. :))






14 Nisan 2018

Yeni Blog Duyurusu

Miribaa,

Bir süredir kafa yorduğum wordpress olayını sonunda hayata geçirdim. Artık yeni yazılarımı mutlukeci.net adresinden ve yeni bloğumdan takip edebilirsiniz. Yıllardır blogspot'u kullanmış biri olarak yeni şeyler denemek en doğal hakkım değil de nedir? :) Yeni sayfamı nasıl bulduğunuzu ve fikirlerinizi de yazarsanız çok sevinirim. Bir süre yazıları buradan da duyurmaya devam edeceğim merak etmeyin haha eden varsa belirteyim dedim. Ama siz yine de okuma listenize mutlukeci.net adresini eklemeyi unutmayın!

Yeni yazı için link ve spoiler'lı görsel. :)

Yeni blog! >>> Tık!


16 Şubat 2018

Ne İzlesek? / Diziler

Son aylarda severek takip ettiğim ve izleseniz seversiniz diyeceğim dizileri şöyle aşağıya tatlış bir liste halinde bırakıyorum. Sonra detaylı olarak her biri hakkında söz vermiyim ama beelkiii yazarım. Özellikle merak ettikleriniz olursa yorum olarak bırakırsınız. :)

*Dark (10/10)

Neden mi 10? Çünkü neden olmasın?! Şaka şaka bu dizi acayip bi'şey. Çok popüler oldu baya patladı o yüzden kesin duymuşsunuzdur diye düşünüyorum. Duymadıysanız da açın azıcık fragman izleyin yorumlara bakın efem. Bu dizi benim sevdiğim her türlü unsuru barındırdığı için ve karakterlere de bayıldığım için bu puanı aldı. Stranger Things'i andırıyor demeyenleri dövüyorlarmış galibaağ. Şaka bir yana konu olarak pek alakaları yok hatta tek benzer yönleri karanlık ve bol çocuklu bir dizi olması.



*The end of the f**ing world (10/8)

Oooo İngiliz dizisi. İnanılmaz tatlı bir oyuncu kadrosu var. Özellikle başroldeki karakterleri tam mıncırmalık. Hem gülmeli hem azıcık duygusallı böyle kısa kısa minicik bir dizi arıyorsanız çok seversiniz. Sadece bir sezonu var ve her bölüm 25-30 dk civarında. Yani tam yemek yerken çıt çıt izlemelik. Müzikler ise bir içim su! 



*The handmaid's tale (10/10)

Yani bu dizi de aşşırı popüler oldu ama şişirilmiş bir popülerlik değil kesinlikle. İnsanı ürküten ve gerçekten tiksindiren bir konusu var. Distopik şeyleri her zaman çok sevmişimdir. Neden sevdiğimi bilmiyorum. İç sıkıntısı yaratıyor çünkü baya ama bir yandan da sorgulatıyor sanırım bu olayı seviyorum. Dizide yaşanan şeyler de nedense hiç uzak değil hatta olası. Bazı yerlerde benzerlerinin yaşandığı vakalar. Hayatımızdaki her şeyin nasıl kolayca değişebileceği ve alt üst olabileceğine dair sarsıcı bir yapım. Ödüllük oyunculuklara zaten diyecek lafım yok. 2. sezonu sabırsızlıkla bekliyorum.


*Alias Grace (10/8)

Yukarıda bahsetmedim ama The Handmaid's Tale Türkçe ismiyle damızlık kızın öyküsü Margaret Atwood romanından uyarlama bir dizi. Alias Grace dizisi de aynı yazara ait başka bir mini dizi. Konu çok sürükleyici ve anladığım kadarıyla bu yazarın çoğu kitabı bu şekilde. Dizi boyunca hem cinayeti çözmeye ve anlamaya çalışıyor hem de bir kadının 1800'lü yıllarda yaşadığı zorlukları ve din baskısını farklı bir gözle görme şansı buluyorsunuz. Genel havasıyla The Handmaid's Tale'ı andırıyor.



*Black mirror 4. sezon (10/8)

Bu puanı sade ve sadece ilk ve son bölüm için veriyorum. :) Diğer bölümleri çok sevemedim maalesef. Ancak bir iki bölümü özellikle black museum, hang the dj, uss callister gibi bölümleri gayet güzeldi. Neyse yine de kötü bişey diyemiyorum çok severiz kendilerini.



*La casa de papel (10/7)

Bu diziyi aşırı sevmeyişime rağmen niye izliyorum bilmiyorum haha. Bir ispanyol dizisi evet sürükleyici ama gereksiz bir cinsellik durumu var. Normalde böyle şeylere takılmam ama biraz komik gelmeye başlıyor bir zamandan sonra. Onun dışında konusu oldukça orjinal. Yanlış hatırlamıyorsam gerçek ya da benzer bir olaya dayanıyor hikayesi. Yine de kapitalizme dokunduran eleştirel tavrı nedeniyle izlemeye devam ediyorum ve hoşuma gidiyor.



*Easy (10/8)

Her bölüm farklı çiftlerin ilişkilerine odaklanan eğlenceli bir dizi. Kadın erkek ilişkilerini irdeleyen güzel tespitleri var. Kısa kısa bölümlerden oluştuğu için de baymadan kendini izlettirmeyi başarıyor.



*Altered Carbon (10/8)

Yeni başladığım halen bitirmediğim ve sindire sindire izlediğim bir dizi. Yine bilim kurgu yine distopya. Evet kalp ben. :) Bu diziyi her şeyi geçtim sırf Joel Kinnaman için bile izleyebilirim. Adamın tipinin yıllar içinde deli gibi değişmesi aşşırı vücut kasması adeta bir herkül olmasından mütevellit ilk bölümün ilk dakikalarında asla tanıyamadım. Ta ki konuşana kadar! :) Bir insanın ses tonu bu kadar mı özgün olur yahu. En bi sevdiğim dizilerden The Killing'teki sıska polis olmuş sana bir kiralık katil haha. Ama ne olursa olsun yine gelirim yine izlerim. Dizi fazla karanlık, hikaye biraz karmaşık gelebilir sorun değil. Bana da öyle geliyor ama izliyorum yani. :)


Sevgileer
Mutlu Keçi

21 Ocak 2018

Evlilik, yeni ev, yeni iş merhaba 2018!


Hayatımın en hızlı ve en yoğun geçen dönemi sonrası yavaş yavaş kafa dinlemeye ve kendimle baş başa kalmaya başladığım son günlerde burayı ne kadar çok özlediğimi bir kez daha hatırlamış bulunmaktayım. Bazen insan anlam bulduğu şeylerin değerini geç ve güç anlayabiliyor.
Bense her anlamda değiştiğimi hissettiğim şu sıralar keyif aldığım şeyler üzerine daha sık düşünüyorken buldum kendimi.
Aradan çokça zaman geçmedi belki ama bana bir asır olmuş gibi  geliyor. Bu süreçte sıkı takipçisi olduğum blogları bile tek tük okuyabildim. Kimler burada kimler benim gibi kayıplara karıştı habersizim biraz. Kendi adıma yazmak istesem de kafamı toparlayıp yazamayacağım bir sürecin içindeydim.
Şimdiye kadar yaşadığım en stresli, en heyecanlı ve en güzel süreçti. Ne diyebilirim ki?
Evet, evet evlendim. Evlendik yani. Evli mutlu bir keçi oldum arkidişler. :) Şu an değişen rollerimize alışmaya çalışsak da hayatımızda ilişkimiz anlamında çok büyük bir değişim olduğunu söyleyemeyeceğim zira 6 yıllık birlikteliğin sonucunda vardığımız bir noktaydı bu. :) Hayatımın en güzel günlerinden biriydi düğün günü. Düğün dediysem aslında sade bir nikah ardından yakın çevremizle tatlı bir kutlama yaptık Kuzguncuk Yanık Mektep'te. Her şey hayal ettiğim gibiydi. O günden hatırlayabildiğim noktaları birleştirince genel olarak herkesin de mutlu ayrıldığını söyleyebilirim. :) Yanık Mektep zaten ilk gördüğümden beri ileride evlenirsem böyle bir yerde olmalı dediğim bir yerdi. Bir de İstanbul'a taşındığımdan beri -ki blogda da bahsetmişimdir- en sevdiğim yerlerin başında gelir Kuzguncuk. Biz de az çok konsepte karar verdiğimizde ve alternatifleri araştırdığımızda en iyi seçimin burası olduğuna karar verdik. Müzik konusunda sürpriz yaşama imkanımız yoktu tarzımızı az çok anlayan birinin ellerinden çıkan müzikler eşliğinde ve harika bir atmosferde Kasım'ın ortasında hiç üşümeden tatlıcık bir düğün yaptık. Tüm sevdiklerimiz, ailelerimiz, en yakın dostlarımız da oradaydı. Turuncu vosvos gelin arabamız, tarzına bayıldığımız yirmidört pasta elinden çıkan ve herkesin öve öve bitiremediği pastamız ve Yanık Mektep'in mütevazi bahçesinde yankılanan kahkahalarımız eşliğinde bir sonbahar akşamında iyi ki hep birlikteyiz dedik. :) İyi ki böyle insanlar var hayatımızda sevdiklerimizin değerini bilelim dostlar. Düğünün hemen ertesi balayı için Amsterdam'a doğru yol aldık. Amsterdam, Brugge ve Brüksel'de geçen bir haftanın detaylarına belki başka bir yazıda daha da fazla yer veririm. :)

Evlilik ve balayı dışında Kasım ayında başıma gelen diğer şeylere geçebilirim galiba haha. Gündem kalabalık, gündem coştu. Bunun dışında neler mi oldu?
Çalıştığım firmada artık farklı bir lokasyonda ve farklı bir görevdeyim. Bu benim için güzel ve tazeleyici bir değişiklik oldu zira artık aşırı verimsiz ve sıkıntılı bir sürecin içine girmiştim. Halen aradığım şey bu diyeceğim bir iş değil yalan söyleyemem ama eskiye oranla bir nebze daha rahatım.
Çünkü İstanbul trafiğine maruz kalmadığım ve öğle aralarında yemek için eve gelebildiğim çok iyi bir konumda çalışmaya başladım. Ev demişken oradan konuyu hemmen yeni taşındığımız eve bağlayacağım. 2017 yılımızı geçirdiğimiz ve insan profilini ortamını hiç beğenmediğimiz son evimizden ani bir kararla balayının hemen ertesinde taşındık işin aslı evi düğün öncesinde görüp çok sevince balayına çıkmadan önce tutmaya karar verip sonra tatile gitmiştik. Bir haftaya neler sığdırdık ah bir bilseniz. :) Tatilden dönünce bir hafta içinde toplanıp yeni ve çook tatlış evimize doğru koşar adım uzaklaştık.
Lokasyon olarak inanılmaz merkezi bir yerdeyiz artık. Eskisi gibi bir yere gitmek isteyince saatlerimizi İstanbul trafiğinde heba etmek zorunda kalmıyoruz. Bunun yanı sıra evimiz bahçe katı ve kendimize ait yemyeşil bir bahçemiz var. Havalar güzelleşince bahçenin tadını bolca çıkaracağız gibi. Bu eve taşındığımızdan beri çok daha sosyal olduk ayrıca evimizde bol bol misafir ağırlıyoruz ben de epey mutlu oluyorum. :)
İşin en güzel tarafı ise -bu tamamen tesadüf oldu- yeni evimiz şu an çalıştığım yere inanılmaz yakın. Sabahları 10 dakikada yürüyerek gidiyorum ofise iş çıkışları da aynı şekilde. Öğle aralarında da dışarıda saçma sapan şeyler yemek yerine eve gelip hem kedilerimi seviyor hem de Uğur ile hızlıca bir şeyler yiyoruz. Resmen lise yıllarıma geri döndüm haha. İşe değil de okula gidiyormuşum hissi hakim son 1 buçuk aydır.