24 Nisan 2020

Karantina Günleri / Kararlar

Tam 35 gündür evdeyiz. Artık sıkılmaya ve iyice söylenmeye başladım. Hatta pms döneminde olduğumdan olsa gerek herkese sinir olmaya ve yakıp yıkmaya meyilli hallerdeyim. Aman yaklaşmayın! Her gün aynı enerji ile uyanamıyor insan daha 3 gün önce evde Uğur ile Leslie Sansone eşliğinde son ses "walk at home"lar yapıyorduk. Kekler tarifler filan gırla. Çok güzel kumpir yapmıştık mesela ilk defa. Ama şimdi adeta 500 days of Summer'daki siyah beyaz günler gibiyim.
Negatif, somurtkan, aksi ve yalnız hisseden bir keçi. İtiraf ediyorum ki sosyal medya bu süreçte beni belki bazı kişilere göre daha negatif etkilemeye başladı. Eskiden çalışıyordum ve gündüz zaten vaktim olmuyordu, akşamları da kendime vakit ayırıyordum filan. Elbette bakıyordum yine ama şimdiki gibi sürekli değil. İnstagram ve twitterda yaptığım scroll'lar midemi bulandırmaya başladı artık. İnfluencerlardan ve hala Trendyol reklamı verenlerden bahsetmiyorum bile. Zaten sürekli evdesin neden o kıyafet ve ayakkabıyı alıyorsun yazık değil mi kargoculara.(Yine içimdeki yargılayıcı ses!) Sonra bir de canlı yayın çılgınlığı var. Evet başlarda bana da keyifli geldi ve bir iki tanesine katıldım ama instagramı açtığımda bir sürü kişinin aynı anda canlı yayında yoga dersi vermesi aynı ses tonları, aynı cümleler çok çok fazla gelmeye başladı. Çok fazla şeye maruz kaldım galiba bu süreçte marketten yetmeyecek diye korkup gereğinden fazla alışveriş yapmak gibi.

5 Nisan 2020

Karantinada Bir Keçi


Günlerden ne, ayın kaçı bilmiyorum ve bazen hiç kontrol etmeden bile geçip bitmiş oluyor günler, haftalar. Bugün kişisel karantinamızda 19. günümüz filan sanırım. En son yazım yeni yıl dilekleriydi ve baya da umutluydum bu seneden. Şaka değil hayatımda her zaman çift sayılı yılların daha iyi geçtiğine ve uğurlu geldiğine dair bir inanç var. Genel olarak çift sayıları daha çok sevdiğimden olsa gerek. Ancak şimdi geriye dönüp baktığımda hayatımın son 5 senesindeki en köklü değişimler 2015, 2017 ve 2019 senelerinde oldu. Mesela, 2015'te İzmir'den İstanbul'a taşındım, 2017 senesinde evlendim, 2019 senesinde mutsuz olduğum işimden çıktım(çıkarıldım).

3 Şubat 2020

Hey 2020!


Günlerdir yeni yıl yazısı yazmaya niyet edip vazgeçiyorum. Ne yazacağım konusunda hala birtakım soru işaretlerim vardı galiba çünkü eskisi gibi maddelerce yeni yıl hedefleri belirlemek yorucu geliyor artık. Uzun vadeli planlardansa kısa vadeli ve sonuçlarını hızlıca göreceğim kararlar almanın beni daha fazla motive ettiğini fark ettim. Yeni yıl kararları yerine aylık kararlar almak, hedefler belirlemek çok daha verimli geliyor açıkçası. He bir de isteklerim, heveslerim her daim değişebiliyor ve 1 yıl önce belirlediğim hedefler yıl içinde anlamını yitirebilir benim için.
Geçtiğimiz sene yoğun ve hızlı geçti.  Duygusal anlamda çalkantılı bir seneydi. Çok fazla sağlık problemi, iş yerinde sıkıntılar vs derken yıl sonuna doğru bir anda hayatıma güzel ve yeni şeyler dahil olmaya başladı. Biraz çoğaldım, biraz eksildim, biraz ağladım, biraz güldüm, bazen korktum, bazen adımlar attım derken 1 sene geçti.
Şimdi önümüzde yepyeni bir sene var ve her ne kadar kötü başlamış olsa da güzel şeyler olacağına dair inancım tam. Umudumu kaybetmek istemiyorum. Yeni şeyler deneyimlemek ve güzel insanlarla tanışmak bu yılın temennileri arasında benim için.
Yeni adımlar atmaktan, içinden geçenleri söylemekten, evet demekten, hayır demekten, kaybetmekten, kazanmaktan, risk almaktan, tercih yapmaktan, mutlu hissetmekten, kendine güvenmekten, değişimden, iddialı olmaktan, sarılmaktan, seviyorum demekten, hata yapmaktan, sorumluluk almaktan ve daha bir sürü şeyden korkma!(kendime not)
2020 benim için 4.5 senelik kurumsal hayatıma veda etmemle başladı. Bir anda işsiz keçi oluverdim. Mülakatlara gitmeye başladım. İş başvurularımın ardı arkası kesilmiyordu. Sonrasında fark ettim ki kendime çok yükleniyorum ve boş durdukça kendimi suçluyorum. Dinlenmeyi ve hiçbir şey yapmadan durmayı bile unutturmuş iş hayatı. Şimdi bir sakinlik dönemine girdim. Ne yapmak istediğime karar vermek ve belki yeni şeyler denemek için kendime vakit ayırmaya karar verdim. Bu süreçte neler olacak ben de bilmiyorum ama her şeyi de bilmek zorunda değilim. :)
Bu sene; belirsizlikleri sevmeyi, onlara rağmen mutlu olabilmeyi ve zihnimi anda tutabilmeyi öğretsin bana ve bizlere.
Hala buraları takip edenlere pek çok teşekkürler.
Sevgiler^^